Handen uit de mouwen voor de zandhagedis

Samen met de andere vrijwilligers van Landschapsbeheer Zuidwest-Veluwe heb ik verder gewerkt om de Raatakkers weer open te krijgen. Het zijn de restanten van een cultuurlandschap van 2.000-3.000 jaar oud dat door boeren bebouwd werd met tarwe, gerst en later ook rogge. Blokken van zo’n 30mx30m, gescheiden door aarden walletjes, werden zo wisselend bebouwd. Vanaf het uitkijkpunt herken je nog net deze contouren en dat willen we graag zo houden. Wandel er vooral eens langs, je vindt het aan de Panoramaweg in Bennekom!
 Raatakkers met zandhagedis
Met de komst van corona kan dat maar zo de laatste keer geweest zijn dat we hier mochten werken. Het gevolg van anderhalf jaar niets doen was duidelijk, veel jonge boompjes, opgeschoten bramen en andere opslag die ‘ons’ heidegebiedje overnemen. Laat je dit z’n gang gaan, dan is er een stukje bos bij en een stukje historie verloren. Aan de bak dus!
 
Februari 2019 hadden we de strook langs de Panoramaweg zelf aardig ‘schoon’ en daar kon je nu door de jonge eikenboompjes nauwelijks doorheen kijken. Hoewel het afval er nog ligt, heeft de gemeente hier al een bedrijf ingeschakeld om met de bosmaaier (of iets dergelijks) door te gaan.
 
Wij hebben ons gericht op het heideveld zelf waar dit geen optie is natuurlijk. Een aantal, waaronder ikzelf, hebben de jonge bomen verwijderd. Anderen hebben in kaart gebracht hoe de aarden wallen lopen, hier en daar staan nog paaltjes verscholen in veld van de vorige metingen. Ze kunnen nog zo fel oranje/roze zijn, met de braam erover is het goed zoeken! (zie foto 5)
 
Tussen de wallen wordt alles, behalve de heide natuurlijk, verwijderd. We zijn nog niet klaar, maar uiteindelijk moet er een mooi heideveld overblijven waar je de structuur weer in herkent. Op de walletjes mogen de bramen blijven staan, helpt ook bij de herkenbaarheid.
 
Beloning vandaag (laatste foto+ insert) was een jonge zandhagedis. Ze leven op open heidegronden als deze en het werk wat wij doen zorgt er voor dat deze populatie ook verder kan groeien!

Remco Brand (foto’s en tekst)